جلوگیری و یا ممانعت از ملاقات فرزند

ممانعت از ملاقات فرزند

جلوگیری و یا ممانعت از ملاقات فرزند

قانون گذاران ، برای والدینی که به هر علت اعم از طلاق و یا به هر دلیل دیگر ، از هم جدا زندگی می کنند مقرر نموده است که حضانت به یکی از آنها واگذار شده و دیگری ، حق ملاقات فرزند را داشته باشد ، فردی که حضانت بر عهده اوست ، وظایفی را بر عهده دارد ، از جمله اینکه نمی تواند از ملاقات فرزند با طرف دیگر جلوگیری کند. بنابراین ، ممانعت از ملاقات فرزند از سوی او ، دارای ضمانت اجرای قانونی می باشد و در قانون برای آن مجازات جزای نقدی ، بازداشت و غیره پیش بینی شده است.

طلاق، یکی از طرق انحلال عقد نکاح است. اما وقوع آن، میان والدین باید به شکلی باشد که کمترین اثر را بر روی کودک داشته باشد. بنابراین، قانون گذار در قانون مدنی، این گونه مقرر کرده است، که در صورتی که والدین از یکدیگر طلاق گرفته باشند، یا به هر علت دیگری، جدا از یکدیگر زندگی کنند، دادگاه در خصوص حضانت فرزندان آنان، تصمیم گیری نموده و در نهایت حضانت کودک را به یکی از والدین واگذار می کند. از جمله حقوقی که در این مدت، برای دیگری به وجود می آید ، این حق است که حق ملاقات با فرزند خود را خواهد داشت.

اما گاهی، پیش می آید که برخی از والدین، مانع ملاقات فرزند، توسط دیگری می شوند و این امر، سبب مشکلاتی برای فرزند و پدر یا مادری که از حضانت محروم شده است، می گردد. به همین دلیل، در قانون، ضمانت اجراهایی در خصوص ممانعت از ملاقات فرزند پیش بینی شده است تا از گسترش این موضوع، جلوگیری شود.

بنابراین، با توجه به اهمیت حضانت فرزند بعد از طلاق و مشکلات احتمالی ایجاد شده در خصوص ملاقات فرزند، در این مقاله قصد داریم در ابتدا، موضوع ملاقات با فرزند پس از طلاق را توضیح دهیم و در ادامه، ممانعت از ملاقات فرزند و ضمانت اجرای جلوگیری از ملاقات فرزند را بررسی کنیم.

◙ ملاقات با فرزند پس از طلاق

نیاز های عاطفی کودکان، مثل نیاز های مادی آنها باید مورد توجه واقع شود. کودک برای تامین نیازهای عاطفی و روانی خود، نیازمند وجود پدر و مادر است و طلاق، نباید سبب آن شود که کودک در این خصوص ، با مشکلاتی مواجه بشود. حضانت فرزند توسط یکی از والدین، نباید مانع شود که دیگری از ملاقات با فرزند خود محروم بماند. جلوگیری از ملاقات و دیدار با والدین ، احساسات کودکان را جریحه دار می کند و این قطعا به مصلحت طفل یا والدین محروم از ملاقات نخواهد بود .

به همین دلیل، قانون گذاران در ماده 1174 قانون مدنی، در خصوص حق ملاقات با فرزند، مقرر نموده است که ” در صورتی که به علت طلاق یا به هر جهت دیگر، ابوین طفل در یک منزل سکونت نداشته باشند ، هر یک از ابوین که طفل تحت حضانت او نمی باشد ، حق ملاقات با فرزند خود را دارد “. در قانون حمایت از خانواده مصوب 1391 نیز در خصوص حضانت فرزند، سیاستهایی در نظر گرفته شده است و فصل پنجم این قانون، به نام حضانت و نگهداری اطفال می باشد.

◙ ممانعت از ملاقات فرزند

بر اساس ماده 1174 قانون مدنی، در صورتی که در تعیین زمان و مکان ملاقات و سایر جزییات مربوط به آن، میان والدین توافقی باشد، بر اساس آن عمل خواهد شد و در صورت بروز اختلاف در میان آنها دادگاه، زمان و مکان ملاقات را تعیین خواهد کرد؛ در این صورت، دادگاه با در نظر گرفتن شرایط و مصالح کودک، زمان ملاقات را این گونه تعیین می کند که یک الی دو روز در آخر هفته باشد.
بر همین اساس و برای جلوگیری از چالشهایی که ممکن است برای پدر و مادر، در خصوص ملاقات فرزند پیش بیاید، در قانون، مواردی پیش بینی شده است تا به واسطه آن، حق ملاقات با فرزند، برای طرف دیگر حفظ شود.

به عنوان مثال:
به موجب ماده 42 قانون حمایت از خانواده،”صغیر و مجنون را نمی‌توان بدون رضایت ولی، قیم، مادر یا شخصی که حضانت و نگهداری آنان به او واگذار شده است، از محل اقامت مقرر بین طرفین یا محل اقامت قبل از وقوع طلاق، به محل دیگر یا خارج از کشور فرستاد، مگر این که، دادگاه، آن را به مصلحت صغیر و مجنون بداند و با در نظر گرفتن حق ملاقات اشخاص ذی‌حق، این امر را اجازه دهـد. دادگاه، درصـورت موافقت با خـارج کردن صغیر و مجنون از کشور، بنابر درخواست ذی‌نفع، برای تضمین بازگرداندن صغیر و مجنون، تامین مناسبی اخذ می‌کند.”
بر اساس متن ماده بالا، پدر و مادری که حضانت طفل بر عهده آنها است، نمی توانند وی را از محل حضانت او خارج کنند، مگر این که این کار با اجازه دادگاه، صورت گرفته باشد. به عنوان مثال، اگر محل سکونت والدین در شهر تهران باشد، کسی که حضانت بر عهده او است، نمی تواند طفل را به شیراز ببرد، زیرا در این صورت، حق ملاقات برای طرف دیگر دشوار می شود.

◙ ضمانت اجرای ممانعت از ملاقات فرزند

فرزندان، باید در یک محیط شاد و آرام رشد کنند و امنیت معنوی آنها، علاوه بر نیازهای مادی آنها تضمین شود. جلوگیری از ملاقات با فرزند، صدمات روحی و معنوی فراوانی را برای فرزند و همچنین پدر یا مادر وی به بار خواهد گذاشت. بنابراین، در قانون حمایت از خانواده، ضمانت اجراهایی در خصوص جلوگیری از ملاقات با فرزند در نظر گرفته شده است و می توان از طریق ارائه نمونه متن شکایت کیفری ممانعت از ملاقات فرزند ، از این موضوع شکایت کرد . ضمانت اجرای ممانعت از ملاقات فرزند ، در این قانون شامل موارد ذیل است :

به موجب ماده 41 قانون حمایت از قانون مصوب 1391، “هرگاه دادگاه، تشخیص دهد توافقات راجع به ملاقات ، حضانت ، نگهداری و سایر امور مربوط به طفل برخلاف مصلحت اوست، یا در صورتی که مسئول حضانت، از انجام تکالیف مقرر خودداری کند و یا مانع ملاقات طفل تحت حضانت با اشخاص ذی‌حق شود ، می تواند در خصوص اموری از قبیل واگذاری حضانت به دیگری یا تعیین ناظر با پیش بینی حدود نظارت وی و با رعایت مصلحت طفل، تصمیم مقتضی اتخاذ کند.”

به موجب ماده 54 قانون حمایت از خانواده، “هرگاه مسئول حضانت، از انجام تکالیف مقرر خودداری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی‌حق شود، برای بار اول، به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و درصورت تکرار، به حداکثر مجازات مذکور محکوم می‌شود.”

بر اساس ماده 40 قانون حمایت از خانواده، “هرکس از اجرای حکم دادگاه در مورد حضانت طفل، استنکاف کند یا مانع اجرای آن شود یا از استرداد طفل امتناع ورزد، حسب تقاضای ذی‌نفع و به دستور دادگاه صادرکننده رای نخستین، تا زمان اجرای حکم، بازداشت می شود.” بنابراین عدم استرداد فرزند و جلوگیری از ملاقات با فرزند، می تواند سبب شود، که بنابر تقاضای ذی‌نفع ( کسی که حضانت با او است ) حکم بازداشت اجرا شود.

همچنین شاید خواندن مطلب نفقه فرزند برای شما مفید باشد.

پیام بگذارید